(Για να περιηγηθείτε στη συλλογή μας με κρυστάλλους για ένα συγκεκριμένο ζώδιο, κάντε κλικ στην παραπάνω φωτογραφία του αστρολογικού ζωδίου για να εμφανίσετε τα ειδικά ταξινομημένα ορυκτά.)
Πέτρες Ζωδίων
Πώς Ξεκίνησε η Παράδοση;
Το να φοράτε τις κατάλληλες πέτρες σύμφωνα με τον ζωδιακό κύκλο ανέκαθεν θεωρούταν ότι ενίσχυε την επιρροή του αστρολογικού ζωδίου σε όσους γεννιούνται κάτω από αυτό και ότι παρέχει ένα ευνοϊκό περιβάλλον για τη μετάδοση αστρικών επιρροών.
Ξέρετε όμως πώς προέκυψε η ιδέα τους;
Είναι μια μεγάλη ιστορία που μπορεί να εντοπιστεί και να φτάσει μέχρι το βιβλίο της Εξόδου. Ο προφήτης Μωυσής είχε έναν αδελφό, τον Ααρών, ο οποίος, ως ο πρώτος αρχιερέας των Ισραηλιτών, φορούσε έναν τελετουργικό περιστήθιο διακοσμημένο με τέσσερις σειρές από τρεις πολύτιμους λίθους για να αντιπροσωπεύει τις 12 φυλές του Ισραήλ.
Μόλις τον πρώτο αιώνα μ.Χ., ο Ρωμαιοεβραίος λόγιος Ιώσηπος συνέδεσε τις 12 πέτρες με τα 12 ζώδια του ζωδιακού κύκλου. Με αυτή τη σύνδεση με τα αστρολογικά ζώδια, το άλμα στην σύνδεση της ημερομηνίας γέννησης και των ορυκτών ήταν εύκολο να γίνει.
Αλλά η παράδοση της “σύνδεσης” πολύτιμων λίθων σύμφωνα με τον ζωδιακό κύκλο εμφανίστηκε μόλις τον 18ο αιώνα στην Πολωνία με την άφιξη των Εβραίων κοσμηματοπωλών.
Το 1912, η Εθνική Ένωση Κοσμηματοπωλών δημιούργησε τη σύγχρονη λίστα ενεργητικών ζωδιακών λίθων, η οποία παραμένει αμετάβλητη μέχρι σήμερα, παρά τις δύο προσπάθειες να αλλάξει αυτό.
Υπάρχουν λοιπόν τρεις ξεχωριστές λίστες για το τι πέτρα να φορέσετε σύμφωνα με τον ζωδιακό σας κύκλο: αρχαία, παραδοσιακή και σύγχρονη.
Οι πολύτιμοι λίθοι της «αρχαίας» λίστας έχουν αναγνωριστεί και χρησιμοποιούνται ευρέως εδώ και χιλιάδες χρόνια, ενώ αυτοί που περιλαμβάνονται στον «παραδοσιακό» κατάλογο (αντανακλώντας την πολωνική παράδοση) είναι διαθέσιμοι για χρήση τα τελευταία 300 χρόνια. Η «μοντέρνα» λίστα περιλαμβάνει κρυστάλλους που είναι ευρέως διαθέσιμοι μόνο τα τελευταία 100 χρόνια.
Σε μεγάλο βαθμό, οι λίστες έχουν κρυστάλλους που “επικαλύπτονται”, συμπίπτουν δηλαδή. Δεδομένου ότι υπάρχουν πολλές ενεργητικές πέτρες του ζωδιακού κύκλου που είναι διαθέσιμες για χρήση σήμερα, συχνά κατηγοριοποιούνται ανά χρώμα, κάτι που είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να κάνετε μια επιλογή εάν θέλετε να επιλέξετε τις κατάλληλες πέτρες για τα ζώδια σας χωρίς να περιπλέκετε υπερβολικά τα πράγματα.
Πολύτιμοι Λίθοι Σύμφωνα με τον Ζωδιακό Κύκλο – Το περιστήθιο του Ααρών
Το πως τοποθετήθηκαν τα δώδεκα ορυκτά στο θώρακα του αρχιερέα των Ισραηλιτών, Ααρών, έχει γίνει αντικείμενο πολλών συζητήσεων και εικασιών.
Ο λόγος για αυτό είναι ότι οι έννοιες των εβραϊκών ονομάτων που δίνονται στην Έξοδο είναι ασαφείς. Επομένως, τα ονόματα των Εβδομήκοντα, που είναι πιο ξεκάθαρα και βοηθούν στην αναγνώρισή τους σήμερα.
Σύμφωνα με τη βιβλική περιγραφή, τα δώδεκα ορυκτά στο περιστήθιο δεν είναι διπλά (δεν επαναλαμβάνονται) και καθένα από αυτά είναι αντιπροσωπευτικό μιας συγκεκριμένης φυλής της οποίας το όνομα επρόκειτο να αναγραφεί στην πέτρα.
Αν και η κλασική ραβινική βιβλιογραφία υποστηρίζει ότι τα ονόματα γράφτηκαν με σαμίρ (μυθικό ον), καθώς ούτε σμίλες, ούτε μπογιά, ούτε μελάνι επιτρεπόταν να τα ακουμπήσουν, σημαδέψουν ή χαραχθούν, μια πιο φυσιοκρατική προσέγγιση υποδηλώνει ότι οι κρύσταλλοι πρέπει να είχαν σχετικά χαμηλή σκληρότητα για να χαραχτούν και επομένως αυτό μας δίνει περαιτέρω στοιχεία για την ταυτότητά τους.
Οι πέτρες στο περιστήθιο είναι οι εξής (το πρώτο στοιχείο σε κάθε σειρά είναι πιθανώς στη δεξιά πλευρά, αφού τα εβραϊκά γράφονται από δεξιά προς τα αριστερά):
Πρώτη σειρά:
– Η πρώτη θέση στο περιστήθιο από τον αρχαίο κατάλογο των ημιπολύτιμων λίθων σύμφωνα με τον ζωδιακό κύκλο είναι το Odem (στο Μασοριτικό κείμενο) / Sardios (στα Εβδομήκοντα) – και τα δύο ονόματα σημαίνουν κόκκινο (το Odem είναι παρόμοιο με τον Αδάμ ) και μάλλον αναφέρεται στις Σάρδεις (Καρνεόλη), μια πολύ κοινή πέτρα στους κλασικούς πολιτισμούς. Όλοι οι συγγραφείς συμφωνούν ότι αυτή η πέτρα είχε κόκκινο χρώμα. Το Odem μπορεί να είναι το καρνεόλιο, που είναι το χρώμα της ανθρώπινης σάρκας, ή ο ίασπις, που είναι συνήθως βαθύ κόκκινο και θεωρούταν ως το φυλαχτό κατά της αιμορραγίας και της προστασίας και ήταν κοινό μεταξύ των λαών που βρίσκονταν κοντά στην Αίγυπτο, τη Βαβυλωνία και την Ασσυρία. Η έκδοση της Κινεζικής Ένωσης αναφέρει αυτή την πέτρα ως ρουμπίνι.
– Για τη σύνδεση των σημερινών ζωδίων και των λίθων έχει ρόλο το δεύτερο γήινο δώρο στο περιστήθιο του Ααρών – το Pit’dah (στο Μασοριτικό κείμενο) / Topazios (στα Εβδομήκοντα). Παρά την πρόταση των Εβδομήκοντα ότι ήταν τοπάζι, ήταν ελάχιστα γνωστό την εποχή που γράφτηκε το βιβλίο της Εξόδου (σύμφωνα με την παραδοσιακή χρονολόγηση του βιβλίου και αυτή από μελετητές). Στην κλασική εποχή, οι τοπάζες αναφέρονταν στο νησί Τοπάζος, όπου εξορύσσονταν ένα ορυκτό κίτρινου χρώματος (τοπάζιος σημαίνει «ψάχνω», και έχει σχέση με τη δυσκολία εύρεσης του νησιού).
Άλλοι προτείνουν ότι το τοπάζι ήταν απλώς περίδοτο, μια ανοιχτοπράσινη πέτρα που στον αρχαίο κόσμο μπορούσε να βρεθεί κυρίως στο νησί Τοπάζος, καθώς και στο νησί του Αγίου Ιωάννη (Zabargad) στην Αιγυπτιακή Ερυθρά Θάλασσα.
Η λέξη Pitdah πιστεύεται από τους μελετητές ότι σχετίζεται με την ασσυριακή λέξη hipindu, η οποία αναφέρεται σε κάτι που αναβοσβήνει (υποτίθεται ότι λάμπει) και έτσι το εν λόγω ορυκτό θα ταίριαζε στην περιγραφή του χρυσολίτη, ενός ημιδιαφανούς πρασινωπό-κίτρινου ορυκτού, που βρίσκεται αρκετά συχνά σε περιοχές κοντά στους Λεβάντες (και κυρίως βρέθηκε σε κάποια σημεία στο Zabargad στην Ερυθρά Θάλασσα, υπό τον έλεγχο του Αιγύπτιου Φαραώ.
– Η τρίτη θέση στο θώρακα που οδήγησε στην εμφάνιση των περίφημων ενεργητικών ζωδιακών λίθων καλύπτεται από το Bareḳet (Bareket στο Μασοριτικό κείμενο) / Smaragdos (στον Εβδομήκοντα). Bareket ετυμολογικά σημαίνει «κεραυνός», εξ ου και οι λέξεις λαμπερές ή αστραφτερές. Ο Σμαράγδος σχετίζεται με το σμαράγδι, αλλά είναι κάπως αβέβαιο ότι είναι αυτό, καθώς ο ελληνικός όρος μπορεί να εφαρμοστεί σε μια σειρά από διαφορετικά πράσινα ορυκτά, όχι μόνο ειδικά για το σμαράγδι. Ο Σμαράγδος χρησιμοποιείται συχνά στην ελληνική λογοτεχνία για να αναφερθεί σε έναν έντονα φωτεινό κρύσταλλο που βρίσκεται σε κιονοειδείς σχηματισμούς.
Δεύτερη σειρά:
– Η δεύτερη γραμμή ως μέρος της αρχαίας λίστας των φυσικών λίθων σύμφωνα με τον ζωδιακό κύκλο ξεκινά με το Nofekh (στο Μασοριτικό κείμενο) / Anthrax (στον Εβδομήκοντα). Ενώ άνθρακας σημαίνει απλώς κάρβουνο (πιθανώς εδώ αναφέρεται στο χρώμα του αναμμένου άνθρακα), στη Βουλγάτα (Vulgate) αναφέρεται ως Carbunculus, που αναφέρεται σε έναν γρανάτη που ήταν κόκκινος.
Ο Φίλων ο Αλεξανδρινός, γράφοντας για αυτήν την πέτρα, αναφέρει ότι ήταν κόκκινος. Το Nofek φαίνεται να είναι ‘’δανικό όνομα’’. Μπορεί να προέρχεται από τον αιγυπτιακό όρο m-f-k-t, που αναφέρεται στον μαλαχίτη ή το τιρκουάζ, και τα δύο έχουν ένα πρασινωπό μπλε χρώμα. Αντίθετα, μπορεί να προέρχεται από το Lupakku, έναν όρο που εμφανίζεται στα γράμματα Amarna που αναφέρεται σε ένα ορυκτό άγνωστου χρώματος που στάλθηκε ως φόρος τιμής στον Akhenaten από την Ashkelon.
– Την πέμπτη θέση στο θώρακα καταλαμβάνει και οδηγεί στη δημιουργία της σημερινής παράδοσης που ονομάζονται ενεργειακές ζωδιακές πέτρες το Sapir (στο Μασοριτικό κείμενο) / Sapphiros(στα Εβδομήκοντα). Αν και φαίνεται να αναφέρεται στο ζαφείρι, το ζαφείρι ήταν ουσιαστικά άγνωστο πριν από την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και η χρήση του σε ελληνικά κείμενα πιστεύεται ότι είναι μια απλή μεταγραφή της εβραϊκής.
– Το ορυκτό που καταλαμβάνει την έκτη θέση και είναι υπεύθυνο για τη σύνδεση μεταξύ των ζωδίων και των πολύτιμων λίθων είναι επίσης γνωστό – Jahalom (στο Μασοριτικό κείμενο) / Jasper (στα Εβδομήκοντα) – σε ορισμένα άλλα σημεία των Εβδομήκοντα υπάρχει και σαν Βηρύλλιο ή Βηρύλλιος.
Η λέξη Yahalom / Iaspis φαίνεται να σχετίζεται με την εβραϊκή γλώσσα και σημαίνει δυνατό χτύπημα, και πιθανώς και με τη λέξη hallamish που σημαίνει πυριτόλιθος. Το hallamish σχετίζεται με την ασσυριακή λέξη elmeshu, που αναφέρεται σε έναν πολύτιμο λίθο που ήταν σκληρός και πιθανώς λευκός, ή τουλάχιστον δευτερεύοντος χρώματος, και από τον οποίο μερικές φορές κατασκευάζονταν ολόκληρα δαχτυλίδια.
Αρκετοί μελετητές έχουν προτείνει ότι το Yahalom μπορεί να αναφέρεται στα διαμάντια λόγω της σκληρότητάς τους, αν και η δεξιότητα της κοπής διαμαντιών δεν ανακαλύφθηκε πριν από την κλασική εποχή.
Τρίτη σειρά:
– Συμβολή στη δημιουργία της παράδοσης με πολύτιμους λίθους σύμφωνα με τον ζωδιακό κύκλο έχει το έβδομο ορυκτό στο περιστήθιο – το Lešem (Lesem στο Μασοριτικό κείμενο) / Ligurios (στα Εβδομήκοντα). Τα ονόματα εδώ φαίνεται να αναφέρονται σε μέρη: Lessem και Liguria, αντίστοιχα. Ο Θεόφραστος αναφέρει την απολιθωμένη ρητίνη πεύκου, το κεχριμπάρι, που στα ελληνικά λέγεται liggurion ή lingurium.
Στην ελληνική αρχαιότητα, αυτός ο λίθος θεωρούταν ότι ήταν τα σκληρυμένα ούρα των λυγκών (Λύγκας ή τσαγκανόλυκος και στα αρχαία: λυγξ) και το όνομά του είναι απλώς υποκοριστικό του lukos ouron, που σημαίνει λευκά ούρα, πιθανώς σε σχέση με το χρώμα του.
Ο Πλίνιος (ο οποίος δεν πίστευε ότι υπήρχε τέτοιου είδους ορυκτό) περιγράφει την πέτρα αυτή ως έχουσα ορισμένες ηλεκτρικές ιδιότητες που αρκετοί μελετητές θεωρούν ότι αναφέρεται στο κεχριμπάρι. Το κεχριμπάρι ήταν ένα από τα πρώτα αντικείμενα που ανακαλύφθηκαν με ηλεκτρικές ιδιότητες. Η αγγλική ρίζα electric προέρχεται από τη λατινική λέξη για το κεχριμπάρι (electrum).
– Το επόμενο ορυκτό από το περιστήθιο που συνέβαλε στην εμφάνιση των φυσικών λίθων του ζωδιακού κύκλου είναι το Ševo (Shevo στο Μασοριτικό κείμενο) / Achates (στον Εβδομήκοντα). Ο Αχάτης αναφέρεται οπωσδήποτε στον αχάτη και το shevo μπορεί να είναι συγγενικό με τον ασσυριακό όρο subu για τον αχάτη. Οι αχάτες ήταν συνηθισμένοι στην Αίγυπτο και την Ασσυρία και θεωρούνταν ισχυρά φυλαχτά.
– Ένατο ορυκτό στον επίσημο αρχαίο κατάλογο ζωδίων και ημιπολύτιμων λίθων είναι ο Aḥlamah (Ahlamah στο Μασοριτικό κείμενο) / Amethystos (στα Εβδομήκοντα) – ο Ahlamah αναφέρεται στον αμέθυστο, ένα μωβ ορυκτό που πιστεύεται ότι προστατεύει από τη μέθη (το όνομα αμέθυστος αναφέρεται σε αυτή την πεποίθηση και κυριολεκτικά μεταφράζεται ως «μη μεθυστικό»), και χρησιμοποιείται συχνά στην Αίγυπτο.
Τέταρτη σειρά:
– Η δέκατη θέση που αναφέρεται στις ενεργητικές πέτρες του ζωδιακού κύκλου οφείλεται στο Taršīš (Tarsis στο Μασοριτικό κείμενο) / Chrysolithos (στα Εβδομήκοντα) – κάποια άλλα μέρη στα Εβδομήκοντα αναφέρουν αντ’ αυτού τον άνθρακα (που σημαίνει κάρβουνο).
Ο Χρυσόλιθος δεν αναφέρεται συγκεκριμένα στον χρυσόλιθο, στον οποίο ονομάστηκε πολύ αργότερα, αλλά είναι ένα επίθετο που μεταφράζεται ως “χρυσή πέτρα”, που σημαίνει ότι ήταν χρυσός ή ότι περιείχε χρυσό.
Αναφέρεται ότι είχε κηλίδες χρυσού. Θα μπορούσε κάλλιστα κάποιος να θεωρήσει ότι αναφερόταν στο λάπις λάζουλι, που θα ταίριαζε στην περιγραφή του πετραδιού από τα Targums ως «το χρώμα της θάλασσας». Ως χρυσό υλικό, αν και ημιδιαφανές, θα μπορούσε να αναφέρεται σε τοπάζι ή σε κεχριμπάρι, και επειδή χρυσόλιθος σήμαινε τοπάζι, ιδιαίτερα από την κλασική εποχή, ορισμένοι μελετητές κλίνουν προς αυτό ως την πιο πιθανή χρήση, αν και ήταν δελεαστικό να υπάρχουν δύο διαφορετικά ημιδιαφανή κίτρινα πολύτιμοι λίθοι τόσο κοντά ο ένας στον άλλον στο περιστήθιο υπεύθυνοι για τη δημιουργία της παράδοσης που είναι γνωστή ως φυσικές πέτρες σύμφωνα με τον ζωδιακό κύκλο.
– Το ενδέκατο αρχαίο ορυκτό πολύτιμων λίθων σύμφωνα με τον ζωδιακό κύκλο είναι το Šoham (Shoham στο Μασοριτικό κείμενο) / Beryllios (στην Εβδομήκοντα) – κάποια άλλα μέρη στους Εβδομήκοντα αναφέρουν αντί αυτού το ονύχιο ή σμαράγδο ή τη φράση πρασινωπό ορυκτό. Το Onchion (κυριολεκτικά όνυχας) έχει γίνει σαρδόνυξ (κόκκινος όνυχας)
Ο Βηρύλλιος αναφέρεται στο πυριτικό ορυκτό του βηρυλλίου, αλλά νωρίτερα στην ιστορία αναφερόταν στο γαλαζοπράσινο χρώμα της θάλασσας, το ονύχιο αναφέρεται στον όνυχα και το σμάραγδος κυριολεκτικά σημαίνει πράσινο ορυκτό και αναφέρεται σε φωτεινό κρύσταλλο (ή βηρύλλιο ή κρύσταλλο βράχου).
Ο Όνυχας είναι μια αδιαφανής πέτρα με “ταινίες” (κάθετες γραμμές), ενώ το σμαράγδι είναι ημιδιαφανές και το βηρύλλιο είναι αδιαφανές. Όλα αυτά μπορούν να βρεθούν σε διάφορα χρώματα.
Η εβραϊκή παράδοση γενικά ευνοεί το πρασινωπό βηρύλλιο (heliodorus) ως την πιθανή έννοια του shoham, αν και οι μελετητές πιστεύουν ότι είναι πιο πιθανό να είναι μαλαχίτης, ο οποίος μπορεί να είναι αρκετά πράσινος για να συγκριθεί με το smaragdos και το γαλαζοπράσινο χρώμα της θάλασσας (η αρχική σημασία του βηρυλλίου), είναι αρκετά θολό για να συγκριθεί με μια θολή μορφή βηρυλλίου και είναι αρκετά ραβδωτό και αδιαφανές ώστε να θεωρείται λανθασμένα με μια μορφή όνυχα.
– Η τελευταία 12 θέση στον αρχαίο κατάλογο των ενεργητικών λίθων του ζωδιακού κύκλου και του περιστηθίου είναι το Yāšǝfêh (Jasepheh στο Μασοριτικό κείμενο) / Iaspis (στα Εβδομήκοντα) – σε σχέση με τους Εβδομήκοντα και τον Ιώσηπο, οι μελετητές υποπτεύονται ότι το jasepheh μπορεί να είναι στην πραγματικότητα το αρχικό όνομα του ορυκτού.
Αν και το jaseppeh και το jaspis μοιάζουν με το “ίασπις”, δεν έχουν την ίδια σημασία. Ενώ ο ίασπις είναι συνήθως κόκκινος, το ορυκτό που οι Έλληνες ονόμαζαν ίασπις ήταν γενικά ένα πλούσιο πράσινο (η πιο πολύτιμη μορφή ιάσπιου) και οι μελετητές πιστεύουν ότι αυτό είναι πιθανότατα το χρώμα που αναφέρεται ως jaseppeh. Η ασάφεια του όρου είναι παρούσα στα Targums, όπου το ορυκτό προσδιορίζεται ποικιλοτρόπως ως ρουμπίνι (που είναι κόκκινο), ως υάκινθος (που είναι κίτρινο) ή ως σμαράγδι (που είναι πράσινο).
Ελπίζουμε αυτή η σύντομη επισκόπηση να είναι κατατοπιστική και να ρίξει φως στην εμφάνιση των σημερινών λίθων του ζωδιακού κύκλου.
Αν θέλετε να μάθετε συγκεκριμένα ποια είναι η πέτρα σας σύμφωνα με την ημερομηνία γέννησής σας, επιστρέψτε στην αρχή της σελίδας και κάντε κλικ στην εικόνα του ζωδίου κάτω από το οποίο γεννηθήκατε.